[Fic] bleach (GrimXUl): Do you know..? [2]
posted on 17 Apr 2009 16:00 by jpr-rayเปนการเปิดตัวอย่างแหม่งๆนะว่าไหม ?
ย้ายมาจากเว็บเด็กดี เนื่องจากอยากมีบล็อคกะเค้าบ้าง (หัวเราะ)
ขอให้สนุกนะคะ ^^ (แม้จะหาความสนุกได้น้อยก้อตาม- -")
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
[Fic] bleach (GrimXUl): Do you know..? [2]
“ไสหัวไปให้พ้นๆทางข้า อุลคิโอร่า!!” ร่างสูงตะโกนใส่อย่างมีน้ำโห ทั้งๆที่จริงอยากจะตวัดร่างบางเข้ามาโอบกอดเสียมากกว่า
“............”เจ้าของชื่อค่อยๆหันใบหน้าสวยมามอง
“กริมจอร์...”
น้ำเสียงเย็นๆตามแบบฉบับของเจ้าตัวเอ่ย
“เออ! ข้าชื่อกริมจอร์..เรื่องนั้นข้ารู้ ไม่ต้องมาย้ำ!!” เขากระแทกเสียงตอบ ดวงตาสีฟ้ามองเอสปาด้าตรงหน้าอย่างไม่ชอบใจ แม้ลึกๆจะเต็มไปด้วยความสเน่หา
“ข้าไม่เห็นว่าจะขวางทางเจ้าตรงไหน ทางเดินก็ออกจะกว้าง...”
“ขวางโว๊ย!!”
รู้..รู้ว่าเจ้าไม่ได้ขวาง
ทางเดินนี้ออกจะกว้างนัก
แต่ข้าพอใจที่จะหาเรื่องเจ้าแบบนี้
พอใจ..ที่ใบหน้าไร้ความรู้สึกเบือนมาหา
พอใจ..ที่ดวงตาคู่งามสะท้อนเห็นเงาข้า
พอใจ..ที่เสียงเย็นชาเอื้อนเอ่ยชื่อข้า
พอใจ..ในทุกสิ่งอย่าง ที่เจ้าปฏิบัติต่อข้า แม้มัน..จะไร้เยื่อใย…
“ไร้สาระ”
เจ็บ...แต่ก็พอใจที่จะได้ยิน
เพราะอย่างน้อย..ก็หมายความว่าเจ้ายังสนใจข้า
“หึ..ไอ้ซีด” ข้าเหยียดยิ้ม
“............” ชายผู้นั้นไม่ตอบกลับมา มีแต่แววตาที่ฉายความรำคาญอย่างชัดเจน แต่ก็ไม่หันหลังเดินจากไปเหมือนทุกครั้ง ข้านึกแปลกใจ
“ไอ้เงียบ” ข้าพูดต่อ
“หลับตา” จู่ๆอุลคิโอร่าก็พูดออกมาอย่างมี่ปี่ไม่มีขลุ่ย
“ทำไม” ข้าขมวดคิ้วอย่างสงสัย
“หลับตา กริมจอร์..” ร่างบางนั้นย้ำ ปกติข้าคงไม่ทำตามแน่ แต่ไหนๆมันก็ยอมยืนเถียงกับข้านานกว่าเดิม ก็ยอมๆไปแล้วกัน
ร่างสูงหลับตาลง มือสองข้างยังคงล้วงไว้ในกระเป๋า คิ้วเข้มที่ขมวดเข้าหากันเริ่มคลายออก ใบหน้าหล่อเหลาดูเรียบเฉยและสงบ อุลคิโอร่ากระตุกยิ้มที่มุมปาก กริมจอร์สะดุ้งเมื่อปลายนิ้วเรียวของอุลคิโอร่าแตะตรงเปลือกตาอย่างแผ่วเบา
“นภากลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว ไม่หมองมัว ไม่มืดมน ไม่โศกเศร้า..ดีจริง”
เสียงหวานถูกเอ่ยอย่างอ่อนโยนและนุ่มนวล จนกริมจอร์รู้สึกได้ อยากจะลืมตาเสียใจจะขาด อยากจะเห็นว่าเอสปาด้าตรงหน้านั้นแย้มยิ้มรึไม่
“นภาคืออะไร??”
ปลายนิ้วค่อยๆเลื่อนออก ให้อิสระในการมองเห็นของเอสปาด้าหมายเลข 6 อีกครั้ง
“เจ้าคิดว่าไงล่ะ” อุลคิโอร่าย้อนถามพลางหันหลังเดินจากไป
“ถ้าข้ารู้ แล้วข้าจะถามเจ้ามั๊ยล่ะหา!?!” เสียงห้าวตะโกนกลับไล่หลัง
“ฮึ๊ย~” ร่างสูงครางในลำคออย่างไม่ชอบใจ มือขวาเอื้อมไปทาบที่อกซ้าย เต้นถี่และแรงราวกับจะหลุดจากอก จนได้ยินถึงเสียงหัวใจ “บ้าจริง!? เจ้านั้นจะได้ยินรึเปล่านะ”
เอสปาด้าหมายเลข 4 นั่งนิ่งอยู่บนเตียง ใบหน้าเรียบเฉยอยู่เป็นนิจแสดงถึงความครุ่นคิดอย่างชัดเจน
ข้าเป็นอะไร?
ทำไมต้องแสดงออกถึงขนาดนั้นด้วย..
ตุบ!
ร่างบางทิ้งกายนอนราบกับเตียงนุ่ม ดวงตาสีมรกตฉายแววไหวหวั่นอย่างไม่คิดจะปกปิด
ตอนนั้น...
ข้าได้ยินถึงเสียงหัวใจ
มันเต้นถี่รัวและดังก้อง ราวกับจะระเบิดเสียให้ได้
ข้าอยากรู้...
หัวใจดวงไหนก็แสดงออกเช่นนั้น
ของข้า..
...หรือ ของเจ้า
....กริมจอร์...
edit @ 17 Apr 2009 16:02:33 by JPR-Ray